SMART 2.0 (part 2) Van putjes vullen en muren schilderen...

Routeplanners schrijven over doelen bereiken is één zaak, zelf de daad bij het woord voegen hoort daar natuurlijk ook bij.  Mijn droom om een eigen coachingpraktijk op te starten houdt in dat ik een aparte ruimte nodig heb.  De weg daarnaartoe heb ik in kleine stappen onderverdeeld: bureau leegmaken, meubels eruit halen, ik had dit gepland om te doen tijdens de laatste vakantieperiode en check! Gelukt.

Volgende concrete stappen waren putjes dichtplamuren en de muren opnieuw wit schilderen. En check! Vorige week laatste borstelstreek gegeven - bureau staat klaar voor de final step! Vandaag heb ik vliesbehang gekocht, nu nog behangen, schilderen, meubeltjes kopen en dit deel van mijn route is helemaal afgewerkt. Top!

Hiermee ben ik wel weer een flinke stap dichterbij geraakt. En -niet onbelangrijk- ik heb me geamuseerd terwijl ik hiermee bezig was.

Opdelen in kleine, concrete stappen werkt dus, ook jullie kunnen dit!

Na de S van de Smart-methode in de Routeplanner "SMART met een twist", komen hier de andere letters aan bod.

Meetbaar: is je (sub)doel verifieerbaar? Het gemakkelijkste hierbij zijn doelen die je echt concreet kunt maken: 5 km lopen, een kwartier per dag yoga, 5 keer per maand naar de fitness, 2 kg vermageren, 1 liter water drinken per dag. Het helpt als je je doel op die manier kunt formuleren. Je kunt dan ook objectief aftoetsen waar je staat en of je je doel bereikt hebt.

                   Stel jezelf ook de vraag: hoe zal ik zien dat mijn doel bereikt is? Hoe zal mijn omgeving zien dat mijn doel bereikt is?

Acceptabel: niemand leeft in een vacuum. Daarom heeft je doel alleen maar kans op slagen als het in overeenstemming is met je omgeving. Is je doel een meerwaarde voor je omgeving of ga je vooral weerstand ondervinden? Als je omgeving niet achter je doel staat, wordt het zéér lastig om dit te bereiken.

                    Denk maar aan een fervente roker die wil stoppen met roken, maar niet gesteund wordt door zijn huisgenoten omdat ze zelf verstokte rokers zijn. Het doel zal veel verder af lijken dan mocht diezelfde roker gesteund worden door zijn omgeving, doorverwezen worden naar tabakstop, een bondgenoot vinden die samen met hem zal stoppen,...

Als je heel veel weerstand ondervindt in je omgeving, is het misschien tijd om in de spiegel te kijken en een eerlijk antwoord zoeken op de vraag waarom je ondanks de reactie van je omgeving dat doel dan toch wil bereiken, en wat voor jou belangrijker is in je leven. Misschien is een compromis mogelijk, of misschien moet je consequent zijn: als je omgeving echt niet bijdraagt tot je geluk, moet je daar wellicht iets aan doen...

Realistisch: Hoeveel moeite wil je zelf doen om je doel te bereiken? Dit gaat over inzetten van energie, geld, tijd,...

                     Ook hier moet je zonder maskers naar jezelf in de spiegel kijken en eerlijk antwoorden op deze vraag: 'jezelf kennende, hoe groot is de kans dat je dit pad tot het einde toe zal bewandelen?' Breng je doel terug tot iets waarvoor je voldoende gemotiveerd bent (je weet nog: kleine stappen zetten die gegarandeerd succes opleveren werken het best!)

 Tijdsgebonden: Tegen wanneer wil je je doel bereikt hebben?

                             Hoelang moet een situatie bestaan vooraleer je vindt dat je doel bereikt is?

                             Hoe vaak wil je iets gedaan hebben om te zeggen dat je je doel bereikt hebt?

                      Leg de lat niet té hoog, maar durf tegelijk jezelf ook wel wat te pushen om uit je comfortzone te komen. Een doel als '5 km kunnen lopen' moet je niet plannen op 2 jaar. Je plaatst het zodanig ver dat de spankracht en de energie om eraan te beginnen helemaal weg is. Daag jezelf maar wat uit!

Hiermee hebben we alle letters van SMART gehad. Net zoals ik de SMARTmethode gebruikt heb om naar mijn eigen praktijk toe te werken, wil ik jullie echt ook uitdagen een doel op deze manier op te bouwen. Het werkt echt! En onderweg stelde ik me soms de vraag: "zal ik ooit echt een praktijk hebben?" Ik ging ervan uit van wel, maar zelfs als dit niet was gebeurd, is dat niet erg: de weg die ik bewandelde op weg naar... was super en fun! Ik volgde een heel boeiende opleiding die me tonnen energie gaf, ik begon deze Routeplanners te schrijven, mijn bureau werd netjes geschilderd (vindt mijn omgeving alleszins heel fijn ;-)) en ik leerde al zoveel bij over mezelf. Nogmaals het bewijs dat de meerwaarde in de WEG zit, en niet persé in het doel.