Waarom multitasken een mythe is, en dat ook best mag blijven...


                                                                

Als we onze dag beginnen, zitten we vaak vol goede bedoelingen om efficiënt onze tijd te besteden. Maar er zijn vele afleidingen die op onze weg komen...

Het moet ook niet altijd allemaal zo efficiënt verlopen, ''go with the flow'' kan net zo fijn zijn.

Er is wel 1 'symptoom' van onze drang naar efficiëntie waar ik het over wil hebben: de horror van het multitasken.

Ondertussen zijn alle wetenschappers het erover eens dat we au fond niet echt kunnen multitasken. We hebben soms de illusie dat we dat doen, maar in de realiteit volgen de verschillende taken elkaar heel snel en bijna onopgemerkt op.

Om in de sfeer van de Route te blijven, deze metafoor om duidelijk te maken wat het effect van multitasken op onze gemoedsrust kan zijn.

Stel je al de taken die je wil/moet doen voor als auto's. Als we té veel taken inplannen in een té korte tijd, veroorzaken we een file op de snelweg van onze dag en onze gedachten. Er komt een overvloed aan auto's, en één van de strategieën die we hebben om hier iets aan te doen, is te gaan multitasken. In de autosnelwegmetafoor: de auto's staan te drummen om voorrang te krijgen, ze gaan switchen van het ene rijvak naar het andere, er is gevaar dat iets fout loopt, uiteindelijk gaat de vaart eruit en staat alles stil...

Je  denkt dat je tijd wint, maar uiteindelijk is dit niet meer zo. Als je multitaskt (vergaderen en mails lezen tegelijk, kijken naar tv en tegelijk luisteren naar een verhaal van je kinderen,...), doe je de taken nooit tegelijk: je switcht razendsnel van de ene taak naar de andere. Je hersenen moeten dan ook voortdurend omschakelen wat enorm veel vraagt van je concentratie.

Als je taken en activiteiten zo inplant dat er voldoende tijd is voor elke activiteit apart, kun je dat vergelijken met een rustige autoweg, waar er misschien vrij veel auto's op rijden, maar waar er toch voldoende plaats is voor alle wagens. De ene zal al eens de andere voorbijsteken (een taak moet plots prioriteit krijgen waardoor je een andere even op de achtergrond plaatst) maar in wezen geraak je vlot en stressvrij op je bestemming. Op een rustige weg is er ook tijd om even af te wijken van je pad als dat nodig is, je kunt nadien weer vlot inschakelen en je route verder zetten. Op de overdrukke snelweg moet je mee met de stroom, willen of niet.

Dit is een warme oproep om telkens je jezelf erop betrapt dat je gaat multitasken, even een stap achteruit te zetten. Ga na of je beide activiteiten ook nà elkaar kan uitvoeren. En weet dat dit zal resulteren in minder energieverbruik en meer efficiëntie.

Succes!